บทที่ 141 วิวาห์หวาน

“หื้มม, เบบี๋” ดีนครางเบาๆมองกลีบปากนุ่มมันวาวและลิ้นเล็กที่ตวัดเลียทำเอาดีนน้อยมันดีดดิ้นดุนดันกางเกงจึงขยับตัวด้วยความอึดอัดและอยากอุ้มเจ้าสาวกลับบ้านไปต่อที่ค้างไว้เมื่อกลางวันให้จบ

“พี่ดีนขา เก็บอาการหน่อยค่ะท่องไว้ งานเลี้ยงงานเลี้ยงค่ะ ฮิๆๆ ฮิๆๆ..” พิสิตเตือนเจ้าบ่าวที่มองเจ้าสาวราวจะกลืนกินแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ